نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/216131
کتابخانه و مخزن نگهداری: دانشگاه
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 304/2

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف ✓
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
1058ق (1058 هـ.ق)
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 4 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نامشخص
تعداد برگ و سطر:
12 برگ • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« العلیم الحکیم، الحمدلله خالق الکل و هادی السبل و الصلوة و السلام علی افضل الرسل و الکل فی الکل و آله المعصومین. من الخطا و الزلل فی العلم و العمل اما بعد فیقول افقر خلق الله الغنی محمد الشهیر بشمساء الجیلانی رساله مفردة فی اثبات ان علم الواجب ... بالاشیاء قبل وجودها ... اعلم ان العالم بالغیر قسمان احدهما العالم الذی یکون علمه زائد اعلی ذاته ... »

انجام نسخه

منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« و لهذا حکم البرهان علی ان الاول من الصفات السلبیه بالنسبة الى حاجة غیره جل شأنه و الثانی من الصفات الثبوتیه الکمالیه الثابته فی مرتبة ذاته مع قطع النظر عن کل ماعدا ذاته تمت الرسالة بعون الملک الوهاب. »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
در پایان میگوید: وقع تحریر هذه الرسالة البرهانیة علی ید مؤلفها ... المجاور مکة ... محمد الشهیر بشمسا الجیلانی فی تاریخ سنة ثمان اربعین بعد الالف شکسته
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
• از روی نسخه استاد و در روزگار او
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 22 • صفحه 922 • ردیف 4
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 304/2 آغاز و انجام: برابر؛ در پایان میگوید: وقع تحریر هذه الرسالة البرهانیة علی ید مؤلفها ... المجاور مکة ... محمد الشهیر بشمسا الجیلانی فی تاریخ سنة ثمان و اربعین بعد الالف خط: شکسته، کا: محمد قاسم بن سید محمد حسینی شاگرد شمسا، تا: 1058ق؛ از روی نسخه استاد و در روزگار او، محشی با نشان «منه»؛ 12گ (199پ-210ر) [ف: 3 - 307]