علم حروف

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16172 آغاز: الحمدلله الاول بلا اول كان قبله و الآخر بلا آخر يكون بعده و الصلوة ... موجود بحق واحد اول باشد ×× باقی همه موهوم مخیل باشد؛ انجام: گفتم که الف گفت دگر گفتم هیچ ×× در خانه اگر کس است یک حرف بس است رساله‌ای است پر از استعارات و کنایات نامفهوم بر مبنای اعتقادات امامیه و اشاره به بعضی از آیات و روایات و مطالب اعتقادی و فلسفی؛ خط: نستعلیق درشت خط، بی‌کا، تا: احتمالاً قرن 13؛ مجدول، حاشیه ها به چلیپا؛ جلد: تیماج زرشکی، 150ص، 5 سطر، اندازه: 15×26سم [ف: 45 - 55]