علم الله

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 926/15 آغاز: و اعلم ان ما برهنا عليه باذن الله تعالى من ان علم الله تعالى بالاشياء لايجوز ان يكون حضور يا و لا حصوليا بل لابد ان يكون نحواً ثالثا؛ انجام: يجب حمل كلام الشارع على المتفاهم العرفی ما لم يصرفه صارف عقلى او شرعى و ليس فليس. خط: تعلیق ریز، بی‌کا، تا: قرن 11؛ در پایان دارد «س م س رحمه الله»؛ در دنبال آن گفتاری است از شمسا در تفاوت میانی ذاتی و عرضی در موجود خارجی با رمز «س م س رحمه الله» و عبارتی از حاشیه شفای شیرازی گ 155ر؛ 3گ (153ر-155ر) [ف: 3-308]