علاج القولنج

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 861/13 آغاز: برابر؛ انجام: و قد سبق ذكر جميع ذلك. و اذ قد استوفينا القول بحسب الغرض فلنختم المقالة و الكتاب حامدين الله تعالى ... و نعم النصير. خط: نسخ، بی‌کا، تا: دوشنبه 15 محرم 1284ق؛ در 2گ 131ر-132پ گفتاری است از شیخ رئیس در قانون درباره درمان قولنج و از نیمه گ 132پ-133ر دنباله فصل 3 مقاله 3 است که در آن از درمانی که شیخ درباره قولنج فقیهی در بخارا کرده است دوباره یاد می‌شود، پس از آن (133ر و پ) پاره‌ای از فصل 4 مقاله 3 است و این دو را نویسنده همین نسخه در نسخه دیگری یافت و افزود چنین است: «... الله ولى التوفيق. بعدان اتممت هذا الكتاب وجدت فی نسخة زيادة على النسخة التى اتممتها فكتبتها و هی تمام الفصل الثالث و بعض الرابع على الوجه الى حيث وجدت. قال بعد قوله «و قد عالجت بعد هذا فقیها ببخارا فانقطعت عنه هذه الملة» (123ب) و رایت غدة عظيمه كانت فی معاه ... (آنچه که آقای دکتر آذر در کنار گ 123پ افزود) - الباب الرابع فی قانون علاج القولنج الثقلى. ان التكميد من اضر الاشياء لهذه العلة و اما الا بزن فهو نافع ... بل جعل استحمامه بالماء البارد - و كان فی الاصل المنقول منه: هذا ما وجد من هذا الكتاب و الحمدلله رب العالمين ...»، در دنباله همان فصل 3 مقاله 3 نویسنده نسخه نوشته: «اتممت هذا الكتاب بنساء على ... من ههنا الى آخره»، «صفة حمولات قوية يخرج الثقل الكثير ... ملعقتان مع شی من عسل»، در گ 119ر نوشته است: «تصحیح شد از روی رساله دانشکده پزشکی. دکتر آذر»؛ 21گ (115-135) [ف: 4 - 798]