عقلیه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 141/1 معزی آغاز: و بیان قول صحیح و تعرض نکردم بذکر مذاهب اربعه و ایراد اقوال باطله و نرفتم براه بحث و جدال و طریقه قیل قال و تجرید کردم از دلایل کلامیه و تدقیقات فلسفیه؛ انجام: انجام: و در تأخیر رجا گفته اند الایمان بین الخوف و الرجا رمزی بدینمعنی تواند یا اشارت است بغلبه خوف بر رجاء ... لله الحمد که ختم رساله برجا و معرفت و رحمت آید عاقبت بخیر باد. انجامه از مؤلف: تم الرسالة بعون الله و توفیقه درین رساله در نوشتن لفظ عربی از عقاید دو غرض بود یکی تبرک و تیمن بلفظ مشایخ تا آن عمده و اصل باشند و بیانی که در پایان آن نوشته آید فرع و طفیلی بود دیگر ضبط و اختصار تا آن لفظ را بجنس یاد گیرند و ورد سازند و کدام ورد از آن بهتر که اصل وصول دین و نقد سرمایه ایمان است خواهد بود و چون مجملا الفاظ یاد شدند اینهمه معانی و تفاصیل در ضمن آن متصور و ملحوظ خواهد بود و چون در امتزاج و اختلاط آن به بعضی عبارات عربی کتاب احتمال ابهام او و امکان اشتباه دانست آن را در آخر رساله جدا نوشتم. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ رکابه‌دار؛ تملک: حاج نادعلی دزفولی؛ جلد: مقوایی، 53گ (1ر-53پ)، 17 سطر (9/5×14/5)، اندازه: 15×20/5سم [ف: 39 - 83]