عقل و عشق

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2859/18 آغاز: رسانیدند ثمره قالوابلی پیدا آمد. ما شیر و می عشق تو با هم خوردیم ×× با عشق تو در طفولیت خو کردیم / نی نی غلطم چه جای اینست که ما ×× با عشق تو در ازل بهم پروردیم. اول که شرر آتش کنت مخفیا از قداحه فاحببت ان اعرف برخاست هنوز نه عالم بود نه آدم حراقه سیاه روی خلق الخلق فی ظلمه می‌بایست تا قابل شرر آید؛ انجام: و قدم در این بادیه بی پایان از سر اعتقاد باید نهاد تابو که بمقصد و مقصودی توان رسید وفقنا و السلام علی من تبع الهدی و انقاد تمت الرساله فی مقالة العقل و هداية العقل و هداية العشق ... علی ید اضعف ... محمد بن سلیمان بن محمد بن محمد بن الجباری القاری ... فی یوم الاربعاء شهر ربیع اول سنه سبع الف ... وقوته. رساله‌ای است عرفانی در بیان عشق و عقل و اینکه هر کجا شعله آتش عشق پرتو اندازد عقل خانه بپردازد. نویسنده آن برای تأیید سخنان خود احادیث و اخبار بسیار آورده است. نسخه دیگری به چشم نمی‌خورد؛ بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج، 21ص (114-134)، اندازه: 8×18سم [ف: 10 - 192]