العشرة الكاملة

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3866 آغاز: برابر؛ انجام: فمالم يتحقق الاذن فانه مفتر و ليكن هذا آخر ما نمليه فى هذه الرساله ... فرغ عنها مؤلفها ... سليمان بن عبدالله بن على بن حسن بن احمد بن يوسف بن عماد البحراني ... قبيل زوال. عام اربع عشره و مائه و الف هجريه ... و قد اتفق تأليفها فى ايام تشيب الوليد و تذيب الحديد ... مشحونة بالا هوال فان زاغ القلم اوزلت القدم ... فليس بمنكر ... ه مع تراكم افواج الهموم و تلاطم امواج الغموم و الحم لله حق حمده و الصلوة على محمد ... و خواص جنده و كان الفراغ من كتابته ... على بن راشد بن بلبول الدرازی البحرانی. خط: نسخ، کا: علی بن راشد درازی، تا: 1115ق؛ مصحح، مقابله شده با نسخه اصل در حضور مؤلف، محشی با نشان «للمصنف دام ظله» و «محمد»، با اجازه روایتی از مصن و به خط او برای سید ابراهیم بن سید محمد و در زیر نام مؤلف مهر: «الواثق بالله سلیمان»، نوشته‌ای به خط عبدالله بن صالح سماهیجی بحرانی مورخ 1118 و مضمون آن گواهی ملکیت این نسخه است برای شیخ ناصر بن شیخ عبدالحسین احسائی؛ تملک: علی فرزند شیخ محمد بحرانی؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مذهب، 372ص، 14 سطر، اندازه: 11×16سم [ف: 10 - 1896]