عروض

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8856/2 آغاز: افتتح کلامی واستنج مرامی خداوندی که عقول کاملان بسیط اغبر به مدتهای مدیده و از منه وافره با وجود فکرهای طویل؛ انجام: متدارک مثمن مقبوض رکض الحیل خوانند. مؤلف گوید: چگلی صنمی که دلم ببرد ×× پس از آن به عناء بلا سپرد فعلن فعلن هشت بار). انجامه: «در روز هشتم ماه صفر سنه 1303 تمام شد به ید کاتبش محمد حسن بن محمد علی المنانی. هر دو نسخه بسیار غلط بود و به همان غلط نوشته شد. چون که المأمور معذور احقر اقدام در نبشتن کردم والسلام. خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد حسن بن محمد علی سمنانی، تا: 8 صفر 1303ق؛ جلد: میشن، 17گ (72پ-88ر)، 20 و 15 سطر (6×14)، اندازه: 11/7×22/2سم [ف: 29/1 - 154]