عرفانی (رساله)

93. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13397/2 آغاز: بسمله دو نقطه است که سوم ندارد، وجود صرف و عدم صرف، وجود صرف عدم صرف شدن و عدم صرف وجود صرف شدن محال است؛ انجام: چنانکه به اضطرار می‌میرند همه و جسم و جان و جهان را به کل می‌گذارند و می‌روند همچنان تو به اختیار جسم و جان و جهان را واگذار ولی اندک اندک. چند صفحه از بخش ای میانی رساله است؛ خط: نستعلیق، کا: حسین اصفهانی، تا: 2 محرم 1305ق؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 10گ (118پ-127پ)، 10 سطر [ف: 36 - 333]