عرفانی (رساله)

61. قم؛ اعظم قم؛ شماره نسخه: 3367/4 آغاز: هو هو لا اله الا هو جل عظمته عن ادراک الاوهام و رفع درجه من فهم الافهام درود بیحدود - بر آن مظهر معبود که شهود ذات و مقصود صفات است و بر آل و اصحاب وی؛ انجام: خوش آن عاقلی که یگانه او باشد خوش آن روزی که فردا بکار آید، خوش آن فردایی که دیدار نماید، امروز روز فرصت فرداست، روز غوغا عاقل کسی که سازد امروز کار فردا را تمت مؤلف در مقدمه گفته که این‌ها کلماتی است «فیض آیات که از الهامات است نه از عقلیات، آمده است نه آورده، از جوش است نه از هوش، از حال است نه از قال» که برای ارباب ذوق و اصحاب شوق نگاشته است؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالباقی بن حاج میرزا شفیع، تا: قرن 13؛ 4بگ، 15 سطر، اندازه: 15×21سم [ف مخ: 3 - 995]