عرفانی (رساله)

52. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 1133/6 آغاز: بسمله، دای تعالی خواست که خود را خود به بیند چنانکه خواست عالم پیدا آورد؛ انجام: نیستی است هستی نمای و وجود عالم نجوای است. در آن از مراتب سلوک صوفی بحث شده و در آن نشان داده شده است که منظور از خلقت چیست و عوالم صوفیان چه می‌باشد نویسنده از عوالم صوفیان با حکایات و امثال بسیار تعریف و توصیف کرده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ 245گ، 21 سطر (9×16)، اندازه: 16×25سم [ف: 3 - 155]