عرفانی (رساله)

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16913/22 آغاز: فانی خائف ان لا تقبل رأیی و مشورتی احتقار الی و استهانه بما اقول او لعله يفعل ما اقول من اماما؛ انجام: و علم انه قد حان حين فراقه الدنيا فاوصر وصيه ثم ما نكث اياما حتى مضى بسبيله و لحق بربه. حسب الفرموده صاحب بياض دامت توفیقاته این دو صفحه را چون نامه اعمال خود سیاه و تباه کرده نموده. المشتاق الى ربه الغنى محمد حسين المشهدی فی 12 شهر ربیع الثانی 1085. بی‌کا، تا: 1086ق [ف: 47/1 - 21]