عرفان منظوم

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14418/26 آغاز: شمع را روشنکن پنهان نهاد ×× قفل این گنجینه را نتوان گشاد / جان بنام ایزد آمد در وجود ×× در عبارت بیش از این فرمان نبود؛ انجام: چون بدانستم که حیرت در ره است ×× بس یقینم شد که خاموشی به است / طول عرضی خواستم این نامه را ×× مصلحت نامد شکستم خامه را خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج سبز، 18گ (158ر- 175پ)، اندازه: 15×21/5سم [ف: 38 - 555]