عرفان

1. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 1316/7 آغاز: بسمله. حمد له. اما بعد چنین گوید اضعف ضعفاء و خادم فقراء عزیز بن محمد نسفی که جماعت درویشان کثرهم الله از این بیچاره درخواست کردند که می‌باید چند رساله جمع کنید درعلوم که دانستن آن ضرورت باشد بر سالکان؛ انجام: که می‌خواهی بگشا. درها گشاده شد. در علوم ضروری. در یک فصل. رساله‌ای است در عرفان که با دگرگونی‌هایی در مجموعه رسائلی به نام «الانسان الکامل» به تصحیح ماریژان موله به سال 1341 در تهران به چاپ رسیده است (ص 1-14)؛ خط: نسخ، کا: حیدر علی، تا: شوال 1280ق، جا: تهران؛ با اینکه تصحیح شده پر است از غلط؛ 32گ (143ر-174پ)، 15 سطر (8×15)، اندازه: 15×22/5سم [ف: 5 - 49]