عبقرية

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 5683 آغاز: بسمله اما بعد الحمد لوليه ... فيقول كليل الطاعة جليل الاستطاعه المشتهر بمهذب الدين احمد بن عبدالرضا. هذه المعروفه بالعبقريه المعطوفه على الجوهريه فى ايامها الدريه ... عبقر التقنع باليسير و لا التشنع بالكثير قرض الجوع و لا فرض الخضوع؛ انجام: كتاب: و ذلك كاف فى ذلك و شاف و الحمد لوليه و اهله و الصلوة على نبيه و آله؛ پایان قصائد و قطعات: فقل ناطق الفضل المهذب احمد ×× و ذلك فضل الله يؤتيه من يشاء خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ در پایان نسخه چند تقریظ منظوم برای این کتاب و مؤلف آن به عربی و فارسی و ماده تاریخ تألیف آن از آخوند میرزا محمد استرآبادی ساکن حیدرآباد و مولانا میر محمد مؤمن اسفراینی ساکن حیدرآباد و شیخ بایزید لاهوری (به عربی) و پس از آن چند قطعه از مؤلف در و تفاخر به تصنیفات خود و تعریف آنها (به عربی) نوشته شده در ابیات تقریظ چند ماده تاریخ مطابق 1085 تضمین شده، دارای یک سرلوح مذهب، مجدول؛ 444ص، 9 سطر، اندازه: 13/5×25سم [ف: 17 - 137]