عالم و آدم

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 14996 آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق تحریری، کاتب = مؤلف، تا: 1323 تا مرداد ماه 1328؛ مصدر است به قصیده پیشگویی شاه نعمة الله ولی، چند ورقی در تمجید و تعریف از جماعت صوفیه منقول از ریاض السیاحه، و برگزیده مثنوی بحرالحقایق صفی علی شاه و غیره (ص 1-22)، و مذیل است به 41 غزل و یک قطعه از ناظم (هادی مولوی گیلانی) که از سروده‌های اولیه شاعر می‌باشد با تخلص «وفا»، ترکیب‌بندی در هشت بند مسمی به هشت بهشت و ترکیب بند دیگری به نام «تقدیس اطوار سبعه» در هفت بند، آغاز: «ای مهین بدر فروزنده این طاق و رواق ×× وی درخشنده تر از مهر سپهر رواق»، انجام: «مولوی با تو در این قصه صفا خواهم کرد ×× منبع جودم و در وعده وفا خواهم کرد» (ص 422-550)؛ واقف: مكتبة الامام امیرالمؤمنین (ع)، اردیبهشت 1365؛ 275گ، اندازه: 10/5×17سم [ف: 17-318]