الطهارة

تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 892 آغاز: بسمله، بدانکه در مواضعی که احوط مطلق مذکور است در حاشیه بدون قید اقوی؛ انجام: و لکن اگر بیتیم سید بدهی بهتر خواهد بود (این فقره را بخودم اذن داده اند نه بدیگران.) خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: محتملاً قرن 13؛ جلد: تیماج قرمز، 62گ، 14 سطر (9×15)، اندازه: 15×20سم [ف: 2 - 428]