طلسم سخن

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1831 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم. حمد بیغایت ناظم دیوان کائنات را می‌سزد که کاتب قدرت بی منتهای او مثنوی خطوط شعاعی را در صفحه خورشید تابان تحریر نمود؛ انجام: ای بنام خالقی آغاز کن ×× آنکه دو عالم نمود از امر کن / از غم او شد جهان ماتم سرا ×× بس کن ای شاعر مشو ماتم سرا. تمت بالخیر. خط: نستعلیق متوسط، کاتب = مؤلف، بی‌تا؛ پشت صفحه اول: داستان این مثنوی از حکایات عاشقانه هند است بنام نازک و فرخ، در سال 1301 بتوسط آقا بهرام داخل کتابخانه مبارکه موزه سرکاری و در سال 1322 نیز از عرض گذشته، مجدول، با کمندکشی زرین، با دو سرلوح مذهب؛ کاغذ: کشمیری، جلد: تیماج مذهب، 56ص، 9 سطر، اندازه: 17×26سم [ف: 4 - 1011]