نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- 1214ق (1214 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 15 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق (تحریری)
- تعداد برگ و سطر:
- 6 برگ • 125 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« بود چار حالت زیان در وجود ×× کزان چار آید مرض در وجود / یکی آنکه بسیار چیزی خورد ×× دوم آنکه بسیار شهوت کند »
انجام نسخه
« این نصیحت ز بو علی بشنو ×× تا شوی از حیات برخوردار
ناشناخته. قطعه‌هایی است در قالب مثنوی، در حدود 125 بیت، با سربندهای «آداب چند در حکمت از قول ابوذرجمهر حکیم» «نصیحت چند از قول بقراط حکیم»، «از قول جاماس حکیم»، که این بخش‌ها بیشتر حفظ الصحت است. آنگاه: رعاف، بهق، آبله چشم، دردسر، تب لرز، مارگزیدگی، شپش، دندان، سپرز، زهار، انواع دردها، کرم کدو، درد جگر، گوش، قولنج، اخلاط، صفرا، دم، سودا، بلغم ...، باه و واپسین سربند «معجون اسرار» است »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
مهر حکیم» «نصیحت چند از قول بقراط حکیم»، «از قول جاماس حکیم»، که این بخش‌ها بیشتر حفظ الصحت است. آنگاه: رعاف، بهق، آبله چشم، دردسر، تب لرز، مارگزیدگی، شپش، دندان، سپرز، زهار، انواع دردها، کرم کدو، درد جگر، گوش، قولنج، اخلاط، صفرا، دم، سودا، بلغم ...، باه و واپسین سربند «معجون اسرار» است
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 22 • صفحه 104 • ردیف 15
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
15. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1607/2
آغاز: بود چار حالت زیان در وجود ×× کزان چار آید مرض در وجود / یکی آنکه بسیار چیزی خورد ×× دوم آنکه بسیار شهوت کند؛ انجام: این نصیحت ز بو علی بشنو ×× تا شوی از حیات برخوردار
ناشناخته. قطعه‌هایی است در قالب مثنوی، در حدود 125 بیت، با سربندهای «آداب چند در حکمت از قول ابوذرجمهر حکیم» «نصیحت چند از قول بقراط حکیم»، «از قول جاماس حکیم»، که این بخش‌ها بیشتر حفظ الصحت است. آنگاه: رعاف، بهق، آبله چشم، دردسر، تب لرز، مارگزیدگی، شپش، دندان، سپرز، زهار، انواع دردها، کرم کدو، درد جگر، گوش، قولنج، اخلاط، صفرا، دم، سودا، بلغم ...، باه و واپسین سربند «معجون اسرار» است؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: 1214ق؛ 6گ (5ر-10پ)[ف: 3-218]