الطب

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 24673 آغاز: 43 ابن جزار 44 التمیمی 45 ابن سمجور 146 الفافقی ... (بعد از فهرست ابواب) و ها أنا اشرع فی المقصود و التوفيق من الله المعين و المعبود الباب الاول فى القول الكلى في الحميات الحمى حرارة غريبة تشتعل في القلب؛ انجام: دبغ الجلد الاحمر يؤخذ قشر اللميون وی مدرس فارسی زبان و کم‌اطلاع نسبت به لغت عرب بوده است. مثلا لغات مثل «تخم طهیوج، ادرنجوبه، ریوند و ...» را به همان شکل فارسی آورده. انشاء به کار رفته در این اثر می‌رساند که وی باید از مردمان قرن 13ق باشد. رساله مشتمل بر 364 باب در امراض مختلف بدن است که مؤلف برای هر کدام نسخه‌ای خاص گاه مفرده و گاه مرکبه یا هر دو نوشته است: باب 1. القول الكلى في الحميات، 2. علاج الحميات الحارة الصفراوية المحرقة و الغب، 3. فى الاوية النافسة للحمى، 12. الجمود و الشخوص، 22. العشق، 32. الطرفة، 46. القروح العين، 58. النملة، 100. الحفر، 200. وجع المثانة، 364. قلع الآثار من الثياب. وی قبل از شروع در اباب، اسامی 87 نفر از حکماء و اطباء هند، اطباء فرس، اطباء روم را بیان می‌کند از جمله: ابن مندویه، ابن فارس، موسی بن میمون، عبدالله بن جبرئیل، ابن جناح، ابن هیثم، ابن طهاربخت، سمرقندی و ...، چون نسخه ناقص الاول است غرض اصلی مؤلف از درج این اسماء دانسته نشد؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام (میزان کسری از هر طرف حدود یک یا دو برگ)؛ اهدایی: رهبری، اسفند 1376؛ جلد: تیماج عنابی، 147گ، 14 سطر، اندازه: 14/5×22/5سم [اهدائی رهبر: 9 - 319]