الضوء اللامع لاهل القرن التاسع

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 24543 آغاز: بسمله، الحمد (کذا) صلی الله علی سیدنا ... حرف الباء الموحدة.بابی سنقر بن شاه رخ بن تیمور لنگ صاحب مملکة کرمان واخو محمد الآتی؛ انجام: فيمن سمع من شيخنا في اماليه القديمة واظنه و هم فی قوله و یدعی بل هو عبدالوهاب ابن الفخر عبدالغنی و قد تقدم آخر المجلد الثانی ... على يد مؤلفه ... جزء دوم. از «حرف الباء» تا پایان «حرف العین»؛ خط: نسخ، کا: ابی الخیر و ابی فارس عبدالعزیز بن عمر بن محمد بن فهد هاشمی مکی شافعی از روی خط مؤلف، تا: پنج‌شنبه 16 رجب 897ق، جا: منزل سلفنا الشهير بالقرب من باب زیاده دار الندوه احد ابواب المسجد الحرام؛ مصحح، کاتب در پایان از مؤلف با این عبارت یاد می‌کند: «شیخنا شیخ الامام العلامة الحافظ المورخ شیخ الاسلام شمس الدین محمد بن عبدالرحمن بن محمد بن ابی بکر السخاوى القاهرى الشافعى ادام الله بقائه»، با بلاغ قرائت و مقابله این نسخه و مجلدات قبلی آن که به خط مؤلف است ولی دو سطر بر اثر فرسودگی از بین رفته و دقیقاً نمی‌توان رقم آن را خواند. اما کاملا شبیه یادداشت صفحه آغازین کتاب به خط سخاوی است، یادداشتی از محمد المدعو جار الله بن عبدالعزیر بن عمر بن محمد بن فهد هاشمی مکی شافعی که در ابتدای ربیع الاول 944ق نوشته و تصریح کرده که در حواشی نسخه تکمله بعضی از تراجم و اتفاقاتی که بعد از مؤلف افتاده را اضافه کرده، در همان صفحه مؤلف نام خود و کتاب را به خط خودش نوشته و تصریح کرده که این نسخه بخش پنجم کتاب است: «الخمس الثانى من كتاب الضوء اللامع لاهل القرن التاسع للفقير الى العفو و الستر و الصفح و الغفران السخاوى محمد بن عبدالرحمن الشافعی ختم الله له و لا حبائه بالحسنى ...»؛ اهدایی: رهبری، اسفند 1376؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: تیماج فرنگی، 202گ، 27 سطر، اندازه: 17×26سم [اهدائی رهبر: 8 - 259] و [ف: 27-200]