صيغة النكاح

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 83/2 خوئی آغاز: و القبول ليكون من جملة العقد اللازم فلو تقدم على العقد ... و الحال هذه لايكون محسوبا؛ انجام: مع عدم الحاجة الوصف اليه و ذهب عنه انه ح يكون. رساله‌ای است استدلالی و (آنکه در نسخه ماست) در شرایط و کیفیات صیغه عقد نکاح است و نسخه کامل‌تر ندیده‌ام. مؤلف از مجلسی و صاحب مفاتیح نقل کرده و در یک جا نوشته «شنیدم از محقق شیخ علی که میگفت ... ص ... نسخه» و این نشان آن است که همزمان شیخ علی بوده؛ خط: نسخ زیبا، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول، محشی از مصنف با نشان «منه سلمه الله تعالى» یا «منه ایده الله» و «علی علی الشرایع»(«م ت ق ر»، تذکر: شماره فرعی باتوجه به مجموعه ص 306 اصلاح شد؛ 66ص(9-74) [ف: 7 - 183]