صلاة الجمعة

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 17169 آغاز: بسمله، حمدله، اما بعد ... (یکی دو کلمه ساقط شده) قبل از این رساله عربیه در تحقیق نمازجمعه مشتمل بربیان مذاهب و ادله؛ انجام: و از واهب منان امید آن داریم که همگنان را به صراط مستقیم هدایت کند و به سلوک منهج قویم اعانت فرماید و الله يهدى من يشاء الى صراط ... و حسبی الله. رساله‌ای است استدلالی مشتمل بر «مقدمه» و «خاتمه» و چند «فصل» در اثبات وجوب عینی نماز جمعه. مؤلف با استناد به آیات و روایات و اقوال فقهای بزرگ وجوب نماز جمعه را اثبات و مقدمه را با چهار «مقاله» چنین آغاز نموده: 1. سبب اختلاف مذاهب در وجوب نماز جمعه، 2. استدلال به بیست و هشت حدیث در اثبات وجوب آن، 3. وجه استدلال و تأیید احادیث مزبور بر وجوب عینی آن، 4. پاسخ به شبهات منکران وجوب عینی نماز جمعه. آنگاه عین عبارات بسیاری از طرفداران وجوب عینی را ذکر نموده سپس به ترجمه و تفسیر آنها پرداخته و گفته از جمله آنهاست: 1. شیخ ابوالفتح کراجکی درکتاب «تهذیب المسترشدین»، 2. شیخ حسن بن محمد بن علی مهلبی در «انوار البدریة»، 3. شیخ مفید در «الاشراف»، 4. شیخ صدوق، محمد بن بابویه قمی در «مقنعه» و «امالی»، 5. محمد بن یعقوب کلینی، 6. شیخ عمادالدین طبرسی، در «نهج العرفان الى هدية الايمان»، 7. شیخ الطایفه ابوجعفر طوسی در «خلاف»، 8. علامه حلی، 9. شهید اول، 10. شهید ثانی، 11. صاحب مدارک الأحکام سید محمد بن علی بن ابوالحسن عاملی و دیگران؛ خط: نستعلیق، کا: ظهیر بن معصوم کرهرودی، تا یک‌شنبه 25 شوال 1086ق؛ 168گ، 15 سطر، اندازه: 11/8×18/4سم [ف: 21 - 920]