شهاب ثاقب و قارعة القوارع فی ابطال ادلة الرکن الرابع

5. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1386/1 آغاز و انجام: برابر خط: نسخ، کا: حسن نائینی، تا: 1277ق؛ با یادداشتی به خط مؤلف: « بسمله حمدله ... باری این نسخه شریفه صحیح است امید که خداوند متعال از فضل و کرم خود مؤلف و مصنف و کاتب و ناظرین در این کتاب را از اخوان دینیه بر جاده شریعت مقدسه باقی و مستقیم دارد و از شر شیاطین منحرفین از طریقه حقه و فساد اهل بدعت و ضلالت خذلهم الله محفوظ فرماید بالنبی و آله و گمان ندارم که بعد از رجوع باین رساله و تأملی در مطالب آن شبهه و تردیدی از برای احدی باقی بماند و الحمدلله رب العالمین. ربیع الثانی 1277 هـ ق.»، با یادداشتی به خط کاتب و مصحح این نسخه: «حسب الخواهش یکی از احباب زید تقواه این کتاب مستطاب قلمی شد و بدقت تمام مقابله شد من البدء الى الختام از روی نسخه اصل که به خط شریف مؤلف جلیل بوده است دامت برکاته و فیوضاته فی الانام از جرعه نوشان زلال سرچشمه صدق و صفا و حله پوشان خلعت یقین و تقوی که طالب دریافت این گوهر ثمین باشند ... کتبه المصحح فی سابع شهر ربیع الثانی 1277 هـ ق.»؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 112گ (1-112)، 17 سطر (8/5×15)، اندازه: 15×22سم [ف: 4 - 1970]