شواکل الحور فی شرح هياكل النور

52. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3248/2 آغاز: برابر؛ انجام: و نعق فيما بيننا غراب البين فانفصم عقد صحبتنا (کلمه اخیر نشان صفحه بعد است که از دفتر افتاده) خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ دوانی در دیباچه آن از غیاث الدین محمود خواجه جهان یاد کرده و در پایان آن توضیحات مفصلی درباره تاریخ و محل تألیف این شرح دارد، مصحح، محشی از دوانی با نشان «منه» و از دیگران؛ کاغذ: اصفهانی شکری، جلد: تیماج قرمز، 166ص (77-242)، 17 سطر، اندازه: 9/5×17سم [ف: 10 - 829]