شمع و پروانه

18. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14147/1 آغاز: که جبریلی که عرشش زیر بالست ×× کمین پروانه شمع جمالست / چو برق از تیغ قهرش میزند دم ×× بیکدم میفتد آتش بعالم؛ انجام: سخن کز بهر تاریخش کنم کم ×× بود تم الکتاب الله اعلم / بیا اهلی که اینها خود ستائیست ×× دعایی کن که این رسم گدائیست خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول، دارای دو سرلوح مذهب؛ جلد: تیماج، قهوه‌ای، 42گ (1ر-42پ)، 10 سطر، اندازه: 13/5×21سم [ف: 38 - 181]