شرح نود و نه نام

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 5983 آغاز: آغاز پس از تسمیه: «معنی مؤمن مصدقست (کذ) و حق جهلاله مصدقست (کذ) خود را او هو علم بانه صادق و معنی این کلمه تصدیق باشد مؤمن را و آن علم او باشد تصدق ایشان و روا باشد که معنی مؤمن مصدق امان دهنده بوده مؤمنانرا و روا باشد که معنی مؤمن مصدق وعده باشد؛ انجام: قال الله تعالى فالحكم الله العلى الكبير علو باری عز اسمه نه از روی جهت و کبریاء جل جلاله نه از جهت جثه است که هر دو صفت مخلوق است واولو الالباب از ان منزه است. الا كل شيئى ما خلا الله باطل و کل نعیم لا محالة زائل چه خوش. مؤلف شناخته نشد. رساله در شرح اسماء الحسنی است به مشرب ذوقی و عرفانی، رساله در صدر نسخه به این نام ضبط شده و کاتب آن را تمام نکرده و پنداشته می‌شود که بخش اول آن را ننوشته است. نسخه خالی از غلط نیست؛ خط: نستعلیق متوسط، بی‌کا، بی‌تا؛ واقف: نائینی؛ 3ص، سطور چلیپایی سه ستونی [ف: 6 - 240]