شرح نظم الدرر

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 171-طباطبائی آغاز: بسمله الحمدلله له الثناء الاعلى و الاسماء الحسنی ... اما بعد باز نموده می‌آید که شیخ بزرگوار عالم عارف محقق مدقق شرف الملة و الدين ... ناظم قصيده تائیه است که قد اشتهرت بین الصوفیه و غير هم؛ انجام: معناها ظاهر العلم قصداً للحزم و الاحتياط و تحمله على ذلك السخاوة العزيزية لأن النفوس الطاهرة مجبولة على قوتين به نام مؤلف دست نیافتیم. وی این کتاب را از شروح معروف تائیه چون مشارق الدراری سعیدالدین فرغانی و شروح عزالدین کاشانی و رکن الدین شیرازی گرد آورده و بیشتر بر مشارق الدراری تکیه دارد. نثر کتاب فارسی آمیخته به عربی است؛ خط: نستعلیق ترک، بی‌کا، تا: قرن 9-10؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج مشکی، 397گ، 15 سطر، اندازه: 14×21سم [ف: 24- 127]