شرح نصاب الصبیان

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15857 آغاز: و حقد حاسده بمعنی بد خواه است بر حسودان ما حرکت الشمال بمعنی باد صباست ... هر چیزیرا از علوم بمیان قطعها در آوردیم و این دویست و بیست بیت آمد او را نصاب الصبیان نام کردیم و بالله التوفيق. القطعة الاولى في بحر المتقارب: چو اندر تقارب نهی پا درون ×× بتقطیع وزنش چنین کن برون فعولن فعولن فعولن فعول ×× زهی دولتت را فلک ره نمون؛ تقارب وزنی است از چندین که در شعر است وزن آن سر که سنگین باشد موزون آن سرکه برابر است. ایضاً: به بحر تقارب تقرب نمای ×× بدین وزن میزان طبع آزمای / اله است و الله و رحمان خدای ×× دلیل است و هادی تو گو رهنمای؛ اله معبود سرای آنکه وی را پرستند الله یعنی نام خداست و تمامی اسامی الله درو درج است؛ انجام: القطعة تاسع و عشرین فی بحر الخفيف: ای قدت سرو رخت گل رعنا ×× گل ز روی تو در عرق ز حیا ... سه لفظ مصرع دوم بمعنی تمناست و جمع مثل امثال است و جمع کفو اکفاست. ایضاً ... خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10 و 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مجدول محرر، رکابه‌دار؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 85گ، 11سطر، اندازه: 14/5×21/5سم [ف: 44 - 100]