شرح معمای نیشابوری

1. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 6628 آغاز: چنانکه در اسم شیرم: در سینه دل ریش که بودی زین پیش ×× دیریست که دور مانده از مسکن خویش؛ انجام: یابد تسکین نون ساکن شود که مقصود بالتمثيل است. شارح شناخته نمی‌شود، ولی آنچه مسلم است اینست که وی از شاگردان میر حسین معمایی نیشابوری بوده است، چنان‌که در تعریف تألیف از اعمال تکمیلی در ذیل اسم محمد مؤمن میرزا پس از شرح معما نوشته است که: «و حضرت مخدومی استادی میر حسین نیشابوری چون این معما را به میر علیشیر نمودند، میر گفت که ما را در ولایت شما اندک شکی بود، آن شک مازایل شد، و مولانا جامی یک نوبت گفته که کسی را ولایت تمام می‌باید که معمای میر حسین از پیش خود بیابد». از این رو احتمال می‌رود که شارح صادق رکنی عاشق باشد [کتابخانه ملک، شماره‌های 848 و 1089 و 2547، از صادق رکنی عاشق، و نیز شرح معمای میر حسین از میرزا ابوالقاسم خلیفه (ش2040 مورخ 972)] و در جای دیگر ذیل نام (سعدی) می‌گوید: «پوشیده نماند که مولانا جمشید معمائی یکی از شاگردان حضرت مخدومی استادی میر حسین نیشابوری است، و چند معما برنگ ایشان گفته و تاریخی هم از برای فوت حضرت میر گفته، در آخر این رساله مذکور خواهد شد»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: شکری، جلد: گالینگور، 80گ، 15 سطر (4/5×11/7)، اندازه: 11/7×16سم [ف: 7 - 613]