شرح گلشن راز

33. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 10099/1 آغاز: بسمله بنام آنکه جانرا فکرت آموخت ... مراد از این سخن که نفوس کثرات منقش بر لوح عدمند نه اینست که عدم ظرف؛ انجام: از ره طبع آزمائی چند بیتی گفته شد ... تمنا هیچ نیست. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ 17ص (10-26)، اندازه: 9/5×20سم [ف: 32 - 121]