شرح گلشن راز

19. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 639/2 آغاز: مقصود مبنی بر این که شوری از شوق و غریوی از ذوق از عالم جان بدل رسید که در فواید کلام و کلمات اولیاء الله بطریق استفاده نظر و ... چون تعین تعلقات کردم گلشن راز دلپذیر آمد ... شیخ فواید ملاحظه کرده گفت این: بنام آنکه جان را فکرت آموخت ×× چراغ دل زنور جان بر افروخت؛ یعنی این کتاب در تبیین و توضیح ذات و صفات و اسماء حق است؛ انجام: یکی را علم ظاهر بود حاصل ×× نشانی داد از خشکی و ساحل؛ آنها که حامل علم ظاهرند خبر می‌دهند از خشکی ساحل که آن عبارت از صحت الفاظ و کلمات است شرحی است مختصر و عمیق بر «گلشن راز» شیخ محمود شبستری در این شرح به اشعار، سعدی، ناصر خسرو، مولانای روم، امیر خسرو استشهاد شده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج قهوه‌ای مذهب، 6گ (61پ-67پ)، مختلف السطر (5/5×16)، اندازه: 9×19سم [ف: 2 - 273]