شرح گلستان سعدی

2. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 12945/2 آغاز: الحمد الله و سلام علی عباده الذی اصطفی حضرت شیخ بسمله ذکریندن صکره حدیث شریفه اقتدا ایدوب حمد خدایی معنا ذکر ایلدی و بیوردی منت خدای را، زیرا حقیقت حمد ذات با رینک صفات کمالیه سنی مشتمل کلام ذکر ایلمدر؛ انجام: اما حرف جر سز سل الله هیچ برنده واقع و کل زیرا بویله اولنجه ناموزون اولور کهبو بحر بسیط مثمندر که اوچنجی جزئی سالمدر یعنی مستفعلنلیکن شراح جمیعاً سل الله یازمشلر پس معلومدر که اشعار عرب اوزاننده قاصر له ایمش، تم. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ مصحح؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی، 248گ، مختلف السطر در حاشیه (3/5×17/5)، اندازه: 15×22سم [ف: 32 - 831]