شرح گلستان السعدى

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3309 آغاز: که طاعتش موجب قربت است و بشکر اندرش مزید نعمت یعنی اندر شکر نعمت خدای زیاده نعمت ثابت است فالباء زائدة لتحسين اللفظ. قالوا القاعده في استعمال العجم؛ انجام: وعظ دو کس مردند بضم الميم و تحسر بردند. آنکه داشت و مالش نخورد و آنکه دانست بر مقتضای علمش نکرد. بیت: کس نبیند بخیل فاضل را ×× که نه در عیب گفتنش کوشند خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ افتادگی: آغاز و انجام ( اندکی از شرح دیباچه و شرح باب 8 از نسخه افتاده)؛ کاغذ: سمرقندی شکری، جلد: مقوای آبی، 363ص، 19 سطر، اندازه: 13/5×18/5سم [ف: 10 - 960]