شرح قصیده نونیه

7. قم؛ طبسی؛ شماره نسخه: 636/2 آغاز: بسمله بال مرصع بسوخت مرغ ملمع بدن ×× اشک زلیخا بریخت یوسف گل پیرهن؛ بال مرصع افق مشرقی را می‌خواند و این تشبیه کرده‌اند ببال مرغ به دوسبب یکی آنکه بوقت طلوع آفتاب زبانه کشید؛ انجام: صاحب سلونی ومن خصمک فیما مضی ان قضی نخبه ینتعم الله مه دونک لاتعجلی گفته فاخر بخوان معنی بینش بدان ×× تاچه که گفته است او اول امن سخن / شعر مفاخر بخوان تا که تفاخر کنی ×× مفتعلن فاعلات مفتعلن فاعلن شرح عبداللطیف شیروانی بر قصیده مذکور موسوم به «حل ما ینحل» در دفتر اول میراث اسلامی ایران به چاپ رسیده و شرح حاضرغیر از آن است و دو شرح دیگر نیز در دفتر نهم میراث اسلامی ایران چاپ شده؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: مقوا، 18گ، 15 سطر، اندازه: 11×21سم [ف مخ - 1 - 297]