شرح قصيدة لامية العرب

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8951/21 آغاز: قال الشنفرى الازدی و الشنفری علی وزن فنعلی و هو العظیم الشفتین و قیل الکثیر الشعر و کان من العدائین الموصوفین به حتی ضرب به المثل فی مثل ذلک فقیل اعدی من الشنفری. قال اقیموا الخ. المطی و المطية الظهر واحد و جمع سمیت بذلک لانها تمططی ای ترکب مطاها؛ انجام: الصوت الخفی هومت ای سكنت الکلاب ریع افزع و الاجدل الصقر کامل؛ خط: نستعلیق شکسته، کا: میرزا علیرضای رشتی مستوفی، تا: با تاریخ 1250ق، جا: تهران؛ افتادگی: انجام؛ کاغذ: حنایی، جلد: میشن قهوه‌ای، 5گ (129پ-133ر حاشیه)، 27 سطر (10/5×20/5)، اندازه: 17/9×28/6سم [ف: 29/1 - 458]