شرح القصيدة الطنطرانية

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8872/10 آغاز: احمدالله علی توالی نعمائه و تواتر آلائه حمدا یلیق بذاته ملاء ارضه و سمائه و اشکره علی سوابق فضله ... و بعد فلما نزل منزل الملالة و الملامة و سكنت فی غوابة الجب ... يا خلی البال قد بلبلت بالبلبال بال ... اقول الابد للمتكلم ان يراعى فى مبداء كلامه مقصده؛ انجام: مضاف الى الالطاف جمع لطف مرفوع على انه مبتداء قوله طاف فعل و فاعل خبره. کامل؛ خط: نسخ، کا: درویش محمد بن حاج ولی بن حاج رسول طرسوسی برازی حنفی قادری ملقب به قوپارانی از گروه پیجان، تا: 1127ق؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: میشن زیتونی، 17گ (175پ-191پ)، 12-13 سطر (9×15)، اندازه: 12/3×15/4سم [ف: 29/1 - 201]