شرح قصیده حولیه

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3290 آغاز: برابر؛ انجام: قصیده حولیه: گر تو خواهی تا بهشت خلد بینی هان ببین ×× هذه جنات عدن فادخلوها خالدین. [در پایان (ص 5) می‌گوید که خلسه‌ای مرا در تربت شیخ سعد الدین در ولیان کوه شهر تبریز دست داد و بیت آخری را کسی بر من آشکار شد و بمن گفت و شعر آخری که خود سروده ام اینست: ملک توران ملک شه کیخسرو آمد بر زمین ×× کین خلف آمد زمن در کشور ایران زمین]. انجام شرح: در زیر سخن جاهلیت کافران بت پرست شاید نهادن بگو که نه و السلام شرح بیت تمام شد و الحمد الله وحده و الصلوة علی خیر خلقه محمد و آله الطاهرین - ملک ایران ملک شه ... که تو را غیر از دو گوش و بی بینی نباید. تمت الحولية بشرحها بحمد الله و حسن توفیقه و الحمد الله وحده و الصلوة علی خیر خلقه سیدنا محمد و آله الطاهرین خط: نسخ و نستعلیق، کا: یحیی بن ابوالمعالی حسینی رضوی همدانی، بی‌تا، برای پسر خود؛ محشی از «یحیی الحسینی الرضوی» زنده در 1254 که در ص 5 تاریخ تولد فرزند خود صدرالدین ابو المعالی محمد آقا بزرگ در روز سه‌شنبه 9 رمضان 1254 را نوشته؛ در پایان نسخه این مطالب هست: 1. القصيدة المبشرة از ناصر خسرو (نونیه) (163)، 2. قصیده رائیه بدیعی طوسی در تدبیر حجر مکرم (167)، 3. دو مثنوی از خود جوهری (168)، 4. قصیده رائیه از همین بدیعی (169)، 5. دو قصیده نونیه و عینیه از مولوی (170)، 6. قصیده تائیه ابن عمویه (171)، 7. دو قصیده الفیه و میمیه از جلال الدین ابن ولد (172)، 8. قصیده رائیه کوکبی (173)، 9. قصیده میمیه از ابن عمویه (173)، 10. سه قصیده نونیه به نام «کافیه وافیه» و دالیه و رائیه از مولوی (174-176)، 11. رساله اوزان حکماء فلاسفه از میرزا محمد افشار خراسانی از روی خط ابو الحسن کرمانی (177-178)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج مشکی، 90گ، 26 سطر (9×15/5)، اندازه: 16×22/5سم [ف: 11 - 2255]