شرح القصيدة التائية

2. خوی؛ نمازی؛ شماره نسخه: 891 آغاز: الحمد لله حمداً مستوعبا لاحباس کمالاته و مستحصباً لانواع مقاماته ... و بعد فهذا نبذ من شرح ... سقتنی حمیا الحب ... حمیا الکاس اول صورتها و الراحة الکف و المحیا الرجفة؛ انجام: کان جمیع لفضائل فی جمیع العوالم فضله شراب علمی الاصلی و الیه الاشارة بقوله تعالی و ما ارسلناک الارحمة للعالمین. فهذا آخر ما ارید ایراده فی هذا المختصر من غیر التیفاء الفکر و امعان النظر و الحمد لله علی انعامه بالا تمام و الصلوة علی رسوله محمداً مصطفی سید الانام تمت شرحی است بر قصیده شرف الدین عمر بن علی معروف به ابن فارض بدین مطلع: «سقتنی حمیا الحب راحة مقلتی ×× کاسی محیا من عن الحسن جبت». شارح پس از هر بیت، واژه‌های آن را توضیح داده و معنای کلی که از شعر فهمیده می‌شود را بیان می‌کند؛ خط: نسخ، کا: حسن بن مصطفی، تا: آخر جمادی الاول 996ق، جا: قسطنطنیه؛ مجدول؛ تملک: سید محد راشد حسینی نقشبندی، محمد خلیفه بن سیاوش کورجی؛ جلد: مقوا، 208گ، 15 سطر، اندازه: 14×20/5سم [میراث اسلامی: دفتر دهم - 768]