شرح قصيدة البردة

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1257/27 آغاز: بسمله. امن تذكر جيران بذى سلم ... و او مض البرق فی الظلماء من اضم. زیاد کردن همسایگان ذی سلم است ×× که آب دیده بیامیختی بخون جنون / ز سوی کاظمه یا باد مشکبو بوزید ×× شب از خیال یا نمود برق کنون. از عادات شعر او فصحا و ادبا و بلغاست که در مقام شکوه از روزگار ... از نفس نفیس خود مخاطب پیدا می کنند؛ انجام: اگر سرم برود گو برو مراد از سر ×× هوای تست مرا آن ز سر نخواهد شد (نقل من شرح الفاضل ملا یوسف الدشت بياضى على قصيدة البردة المنسوبة الى ابى عبدالله محمد بن سعيد الدلاصى البوصیری) بی‌کا، تا: 1086ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 2گ (99پ-100پ)، 26 سطر (9×15)، اندازه: 14×20سم [ف: 7-2673]