شرح القصيدة الاشنكوانية العميدية

6. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8966/2 آغاز: من يبلغن حمامات ببطحاء ... الابطح مسيل واسع فيه دقاق الحصى و مؤنثه البطحاء و هی من الصفات التى طرحت موصوفاتها رأساً؛ انجام: فخير آدم لايوتيك مشبعة ×× و ماء حواء لايجدی لارواء ... و بقائه و اضاف احد الاصلين و هو المطعوم الى آدم اضاف الاصل الآخر و هو المشروب الى الاصل الاخر و هو حواء الحمدلله رب العالمين پس از مقابله با شرح محمد بن مسعود سیرافی فالی نسخه ش 408 کتابخانه مجلس، مشخص شد این نسخه منتخبی از آن شرح است. در این نسخه 18 بیت از پایان قصیده شرح نشده؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، 13گ (5پ-17ر)، 15 سطر (7×14)، اندازه: 13/2×19/7سم [ف: 29/1 - 489]