شرح شواهد الموشح فی شرح الکافية

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 3808 آغاز: بسمله، سپاس بی غایت و ستایش بی نهایت سخن آفرینی را سزاست که کلام موزون را مرغوب طبع سلیم و ذهن مستقیم ساخت ... قوله: إن الکلام لفی الفؤاد و انما ×× جعل اللسان علی الفؤاد دلیلاً. بدرستی که کلام هر آینه در دل است و جز این نیست که گرداننده شده است زبان بر دل دلالت کننده محل استشهاد کلمه کلام است که؛ انجام: استشهاد در حذف نون خفیفه است و الله اعلم. خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: جمادی الثانی 908ق (در زمان مؤلف)؛ واقف: نادرشاه، 1145ق؛ کاغذ: نباتی، جلد: مقوا، 59گ، 15 سطر (6/5×11/5)، اندازه: 12×18سم [ف: 12 - 186]