شرح شرایع الاسلام فی مسائل الحلال و الحرام

94. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8132 آغاز: قوله فى الخلل الخ: اقول مقتضى سياق العبارة كون قوله اوشك عطفا على قوله عمد فيكون مجرورا كما هو مقتضى كلام الشهيد فى؛ انجام: من الروايات من كون الفرض من المضامع السهو و قدم الاغسا و به كونه اعمالا لف الشيطان من جهة كون ... به ... (؟) بنقص الصلوة و اطاعة له و المراد من نقص الصلوة. شرحی به صورت «قوله، اقول» بر شرایع محقق حلی به عربی از یکی از علمای قرن سیزدهم است که در مواضع متعدد از استادش با عبارت «شیخنا دام ظله» یاد می‌کند که احتمالاً از شاگردان شیخ انصاری (1281ق) باشد. این نسخه از آنجا که با نقل‌هایی از متن شرایع پیش می‌رود، نمی‌تواند تقریرات فقهی یا اصولی باشد. آنچه در این نسخه کم حجم هست، مبحث «الخلل الواقع فی الصلوة» است. شرح مزبور را با شرح شیخ العراقین عبدالحسین بن علی حائری تهرانی (1286ق) که نسخه خط مؤلفش در مجلس هست سنجیدم که جدا از آن بود. تشخیص اینکه این شرح از کدام یک از آنها باشد در شرایط موجود کار دشواری به نظر می‌رسد. از آنجا که نسخه بسیار کم نقطه و ریز و دارای ویژگی‌های خط مؤلف است، احتمال دارد که نسخه اصل باشد؛ خط: نسخ تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ رکابه‌دار؛ جلد: تیماج زیتونی، 86گ، 40 سطر، اندازه: 15/2×21سم [ف: 27/1 - 249]