شرح رباعیات جامی

« حمد الاله هو بالحمد حقيق ×× در بحر نوالش همه ذرات غریق / نا کرده ز فضل محض توفیق رفیق ×× نسپرده طریق شکر او هیچ غریق، پاکا یگانه‌ای که کثرت ثنویت صفت و موصوف را گرد سراپرده عزت وحدتش راه نیست ... اما بعد نموده می‌شود که پیش از انشای این نامه نامی و افشای این صحیفه گرامی رباعی چند در اثبات وحدت وجود و بیان تنزلاتش [به] مراتب شهود با تنبیه بر کیفیت یافتن آن علی سبیل الکشف و العرفان و رسیدن بآن بطریق الذوق و الوجدان سمت اتمام گرفته بود و صورت انتظام پذیرفته اما چون ترجمان زبان را بواسطه رعایت قافیه میدان عبارت تنگ بود و ره نورد بیان را بجهت محافظت بر وزن پای اشارت لنگ ... لاجرم در ذیل آن رباعیات ... کلمه ای چند منثور از سخنان کبرای دین و عرفای اهل یقین مرقوم و مسطور می‌گردد »