شرح دیوان المتنبی

3. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3127 آغاز: بسمله، قال ابوالطيب احمد بن حسين بن الحسن المتنبي ابلی الهوى اسفاً يوم النوى بدنی وفرق الهجر بين الجفن والوسن روح تردد في مثل الحلال اذا طارت الريح؛ انجام: اللب العقل والعقل زين القلب فكذلك انت زين ابيه كانه فضله على ابيه ومن ينوه رنین ابایه ×× كانها النور على قضبه دیباچه کتاب موجود نیست. شرحی متوسط بر دیوان معروف متنبی ابوالطیب احمد بن حسین بن حسن که به صورت «قوله - قوله» تنظیم شده است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مهر: «مشیر الممالک» (بیضی)؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 102گ، 28 سطر، اندازه: 21×30سم [ف مخ - 3 - 1203]