شرح دیوان امیر المومنین (ع)

115. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 97 آغاز: برابر مقدمه؛ انجام: و از نظر درویشان محفوظ باشد، و در آخرت واسطه خلاص و نجات، و رابطه رفعت درجات شود. من منظومات الشارح: ان النبی محمداً و وصیه ×× و ابنیه و ابنته البتول الطاهرة ... (تا چهار بیت، و سپس:) لله درکم یا آل یاسینا ×× یا انجم الحق اعلام الهدی فنیا ... (تا هشت بیت. پنج بیت از این هشت بیت در نسخه این کتابخانه در متن نوشته شده، و سه بیت از خامه نویسنده افتاده، و کسی که گویا خود نگارنده (میبدی) باشد آنرا در حاشیه افزوده است) خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، بی‌تا؛ نام نویسنده و تاریخ ندارد. لیکن در طرف چپ و پائین برگ 239پ این جمله دیده می‌شود «کتبه العبد الفقير عبدالحى عبدالرحمان (چنین) عفى الله عنهما الغفران (چنین) تاریخ سنة تسع مائه»، پس از آن اجازه ای برای کسی به نام تقیا الدین محمد نوشته شده، محشی با رمز «منه» و «هـ» و «12» و «قطب الدین محمد شریف» و «صحاح» و «قاموس» و «هـ ص» و «مهذب الاسماء» و «مجمل» و «مغرب» و «دیوان» و «فایق» و «شرح مصابیح قاضی» و «نهایه» و «مغنی اللبیب» و «بیهقی» و «کفایة التعليم» و «انوار» و «کشاف» و «مجمع الامثال» و «تاج المصادر» و «اصطلاحات کاشی» و «قیصری» و «حکمت اشراق» و «مواقف» و «شرح تجرید قوشچی» و «فصل الخطاب» و جز آن، مجدول، دارای یک سرلوح؛ کاغذ: ترمه نخودی، جلد: تیماج، 241گ، 25 سطر (9×18)، اندازه: 15×25سم [ف: 2 - 116]