شرح دعاء عدیله

2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1494 آغاز: شهدالله انه لا اله الا هو و الملائکة ... بدانکه اصل شهادت به معنی حضور را می‌گویند. پس وقتی که گفته شود انی اشهد بکذا. معنی چنین می‌شود که انی اعلم یعلم العیان بکذا. پس معنی شهادت؛ انجام: این عالم آسمانی دارد و زمینی دارد و آفتاب و ماهتابی ... ناشناخته، و بنا بر یادداشتی از میرزا محمد بن عبدالنبی بن عبدالصانع اخباری نیشابوری (178-1232ق) است. نسخه در دست دیباچه ای ندارد. عقاید است عهد و وصیت به شیوه دعا. با سرآغاز: «اللهم فاطر السماوات و الارض» [ذریعه]. شرحی است حامل متن. برای نشانی: «ازاح العلل فی التکلیف. ازاح به معنی ازاله است، علل جمع علت است به معنی مرض و ضعف و تکلیف امری را گویند» (در اینجا هفت شبهه ابلیس را آورده، سپس با سربندهای «اما جواب شبهه اول» تا «جواب شبهه هفتم» به شبهه‌ها رد می‌کند)؛ خط: نسخ تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ محشی با نشانی «ملک الواعظین»؛ کاغذ: نخودی فرنگی، جلد: تیماج زرد، 227گ، 21 سطر (8×14)، اندازه: 16×22سم [ف: 3 - 192]