شرح دعاء صنمی قریش

6. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 825 آغاز: آغاز شرح: حمد وافری که در احاطه بیان نیاید ... باید دانست که به روایات صحیحه به نبوت پیوسته که امیرالمومنین (ع) دعایی را در وتر بعد از قنوت همیشه می‌خواندند و چون ... بعضی اشارات که احتیاج به بیان دارد. بنابراین شرحی بر آن به عبارت عربی تحریر یافت و بیان اکثری از آن اشارات را از کتب حدیث استخراج نمود شد و بعد از آن به خاطر رسید که ترجمه آن به عبارات فارسی نوشته شود؛ انجام: بی ثبات گردند و به فریاد آیند و فغان نمایند و الله اعلم بالصواب ترجمه و شرحی است که ظاهراً در حدود قرن 12-13 فراهم آمده و به جز شرح یوسف بن حسین اندرودی و به جز ذخر العالمین شرح محمد مهدی بن علی اصغر قزوینی معاصر شاه سلطان حسین و نیز جز از ضیاء الخافقین است که آن نیز در عصر سلطان حسین صفوی فراهم شده. در الذریعه از چند شرح فارسی دیگر یاد شده بدون ذکر خصوصیات؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ پشت برگ اول نوشته‌ای است از زین العابدین محمد تقی خوانساری؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: کاغذ آبی، 36گ، 9 و 15 سطر، اندازه: 14×22/5سم [نشریه: 13 - 195]