شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/181588
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- قاضی زاده عبدالخالق
- تاریخ کتابت:
- بی‌تاریخ
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 2 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 154 برگ • 21 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 15×21سم
- کاغذ و جلد:
- استنبولی • تیماج قهوه‌ای
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله احمدالله كما امر و اصلى على من اشق له القمر و آله المیامین الغرر ما غاب نجم و ظهر و بعد فیقول الفقیر حسین العمیدی الحسینی هذه نبذة من الفوائد علقتها علی کتاب تهذیب الوصول الى علم الاصول للعلامة المستغنی بسبب الاشتهار عن الاكثار اعلی الله مقامه ... اخذتها من كتب عديدة فى مدة مديدة و اضفت اليها مالها و عليها مما بفكرى القاصر و خاطری الفاتر ... قال المصنف طاب ثراه الحمدلله هو الثناء باللسان على قصد التعظيم و التبجيل ... »
انجام نسخه
« [قوله] في شرايط الحكم الى آخره لما فرغ من ذكر شرايط علية الحكم شرع فى ذكر شرايط الحكم نفسه ... فاذا دل النص على ان الخمر مطلقا حرام غلب على الظن ان النبيذ حرام و الظن (ننوشته گذارده شده) »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
تملک: سعدالدین محمد غفاری، محمد ابراهیم بن فضل الله موسوی استرابادی
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
. ، ، نزد مصنف در نجف آن خوانده است؛ با نشانه «شرح عمیدی، منه»
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
•
قوله
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 19 • صفحه 353 • ردیف 2
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3859
آغاز: برابر؛ انجام: [قوله] في شرايط الحكم الى آخره لما فرغ من ذكر شرايط علية الحكم شرع فى ذكر شرايط الحكم نفسه ... فاذا دل النص على ان الخمر مطلقا حرام غلب على الظن ان النبيذ حرام و الظن (ننوشته گذارده شده).
خط: نستعلیق، کا: قاضی زاده عبدالخالق، بی‌تا، نزد مصنف در نجف آن خوانده است؛ محشی با نشانه «شرح عمیدی، منه»؛ تملک: سعدالدین محمد غفاری، محمد ابراهیم بن فضل الله موسوی استرابادی؛ کاغذ: استنبولی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 154گ، 21 سطر (9×14)، اندازه: 15×21سم [ف: 12 – 2836]