شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/180299
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
✓
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- بیتاریخ
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 172 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- - • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- فرنگی • تیماج قرمز
آغاز نسخه
« ... که مستقیم یا منحنی مراد خط مستقیم باشد و سطح نیز مستولی بوده یا غیر مستوی مستوی آن بوده که اخراج خطوط مستفاد در جهت طول و عرض و سطح ممکن و میسر باشد. این است آنچه تصدیر کتاب به آن واجب بوده و باقی مصطلحات در هر محلی که تقریر اقتضا کند بتحریر درآید ... فقال المصنف ... اما بعد این مختصریست در معرفت ... تقویم در لغت به معنی تصحیح است ... لیکن اینجا مقصود دفتر تقویم است و آن صفحایح است »
انجام نسخه
« پایان نسخه: 11 خلاف محل 12 وحشت سیر 13 خلاء سیر و بهره هر یک ازین کلمه آخر را ده صفحه بعد است که در سرمت. از اندکی از شرح دیباچه و اواخر باب 18 تا آخر را ندارد »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 19 • صفحه 220 • ردیف 172
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
172. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3149
آغاز: ... که مستقیم یا منحنی مراد خط مستقیم باشد و سطح نیز مستولی بوده یا غیر مستوی مستوی آن بوده که اخراج خطوط مستفاد در جهت طول و عرض و سطح ممکن و میسر باشد. این است آنچه تصدیر کتاب به آن واجب بوده و باقی مصطلحات در هر محلی که تقریر اقتضا کند بتحریر درآید ... فقال المصنف ... اما بعد این مختصریست در معرفت ... تقویم در لغت به معنی تصحیح است ... لیکن اینجا مقصود دفتر تقویم است و آن صفحایح است؛ انجام: پایان نسخه: 11 خلاف محل 12 وحشت سیر 13 خلاء سیر و بهره هر یک ازین کلمه آخر را ده صفحه بعد است که در سرمت. از اندکی از شرح دیباچه و اواخر باب 18 تا آخر را ندارد؛ خط: نسخ، بیکا، بیتا؛ افتادگی: آغاز و انجام (از آغاز اندکی از دیباچه و ارباجه نزدیک به دو باب افتاده، از اواخر باب 18 تا پایان کتاب از نسخه افتاده)؛ محشی از خود مؤلف و از نویسنده دیگری که از فضلا و شاگردان آقا حسین خونساری و محمد باقر مجلسی بوده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، قطع: خشتی [ف: 10 - 727]